|
گرچه اردن در سال 1975 به AFC پیوست، فدراسیون فوتبال این کشور (JFA) از جمله فعالترین فدراسیونها در آسیا بود، وقبل از آن آنها عضو فعال فیفا تلقی می شدند و در سال 1958 عضو فیفا شده بودند. فوتبال در سال 1928 در اردن آغاز شد و تا سال 1944 در سطح آماتور ادامه یافت تا اینکه اولین لیگ فوتبال در این سال راه اندازی شد و فدراسیون فوتبال اردن نیز در سال 1949 تأسیس شد. اما در سالهای اخیر با حمایت فراوان شاه عبدالله که از سالهای 1997 تا 1999 ریاست فدراسیون را برعهده داشت، فوتبال اردن از پشتوانه قوی برخوردار شد. شاه عبدالله پس از رسیدن به حکومت در سال 1999، امور فدراسیون را به برادرش شاهزاده علی بن حسین واگذار کرد و گسترش فوتبال در کشور روند سریع تری یافت.
آموزش جوانان هدف فدراسیون شد. از این رو مرکز علی بن حسین برای آموزش جوانان تأسیس شد. علاوه بر این حرفه ای گری نیز فعالیتهای تیم ملی لحاظ شد و این اقدامات موجب صعود تیم اردن به مرحله یک چهارم نهایی جام ملتهای آسیا در سال 2004 در چین شد. رقابت در سطح داخلی اردن به دو تیم اصلی الفیصلی و الوحده اردن حکم می شود هر دو کشور علاقمندان فراوان در کشور دارند و اکثر بازیکنان ملی از این دو تیم هستند. لیگ برتر اردن 10 تیم دارد 12 تیم در دسته اول، 14 تیم دردسته دوم و 49 باشگاه در دسته سوم هستند. رقابتها در اردن نیز شامل جام حذفی، جوردن شیلد و لیگ برتر است. هند این مسابقات در آسیا جذب ورزش در کشور برگزار می شود.
استادیوم بین المللی امان 25 هزار نفر گنجایش دارد.
استادیوم شاه عبدالله هر 15 هزار نفر تماشاچی را می پذیرد. این دو استادیوم معمولان برگزارکننده دیدارهای بین المللی هستند و البته 11 استادیوم ورزشی دیگر در اردن وجود دارد. با توجه به حضور اردن در برنامه توسعه فوتبال آسیاویژن در سال 2003 به نظر می رسد روند پیشرفت فوتبال در این کشور ادامه داشته باشد.
|